Αρχική

Σας καλωσορίζω στην προσωπική μου ιστοσελίδα όπου προσπαθώ να απαντήσω σε βασικά ερωτήματα που αφορούν το πώς η χώρα έφτασε μέχρι εδώ σήμερα, το πώς μπορεί να εξέλθει από την οικονομική κρίση καθώς και τη θέση των πολιτικών και της πολιτικής. Θέματα που αναφέρονται στην επικράτεια και θέματα που αφορούν τη Δωδεκάνησο.

Πιστεύω ότι η ενασχόληση του κάθε ανθρώπου με την πολιτική σε κάποια στιγμή της ζωής του αποτελεί κοινωνική υποχρέωση. Άλλωστε τόσο ο Θουκυδίδης όσο και ο Πλάτωνας υποστήριξαν ότι ο άνθρωπος που δεν ασχολείται με τα κοινά θεωρείται «αχρείος», δηλαδή άχρηστος.

Όμως, η ενασχόληση με τα κοινά προϋποθέτει κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση των ικανοτήτων και της εντιμότητας που αυτός διαθέτει και τα οποία έχουν διαφανεί μέσα από την κοινωνική του συμπεριφορά.


Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι ασχολούμενοι με τη λεγόμενη «πολιτική» είναι προϊόντα του λεγόμενου κομματικού σωλήνα, γεγονός το οποίο αποτυπώνεται με τον χειρότερο τρόπο από την εικόνα πολλών πολιτικών οι οποίοι οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο. Η συναλλαγή, η αδιαφάνεια, η αγωνία του ανεπάγγελτου πολιτικού περί του τι θα πράξει την επομένη της μη εκλογής του τον καθιστούν ανίκανο να πράξει το πρέπων και να προσφέρει αυτό που χρειάζεται το κοινωνικό σύνολο.

Προσωπικά καίτοι τριανταπέντε χρόνια πανεπιστημιακός ουδέποτε υπήρξα υποψήφιος για οποιαδήποτε διοικητική θέση στο πανεπιστήμιο (πρόεδρος, κοσμήτορας, πρύτανης) και τούτο γιατί δεν μπορούσα να συμβιβαστώ με τη συναλλαγή η οποία επικρατούσε στα πανεπιστήμια μεταξύ φοιτητών και καθηγητών, γεγονός το οποίο θεωρούσα απαράδεκτο για την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία ενός καθηγητή.

Αρνήθηκα θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας όταν μου το πρότεινε ο Ανδρέας Παπανδρέου τότε που μου έκανε την ύψιστη τιμή να μου αναθέσει το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Έτσι μετά το τέλος  της υπουργικής μου θητείας επανήλθα στα καθηγητικά μου καθήκοντα.

Όμως το 2000 προσωπικά με κάλεσε ο τότε πρωθυπουργός κος Κώστας Σημίτης και μου πρότεινε να τον βοηθήσω με την υποψηφιότητά μου ως βουλευτής στο Νομό Δωδεκανήσου. Μετά δύο όμως χρόνια που η Βουλή ψήφισε το περίφημο επαγγελματικό ασυμβίβαστο, δηλαδή ο βουλευτής να μην έχει καμία άλλη απασχόληση, δημόσια διαφώνησα και δήλωσα ότι αποχωρώ από την πολιτική.

Πράγματι, τότε είχα αποφασίσει οριστικά να αποσυρθώ από την πολιτική. Το 2009 όμως επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό. Ο τότε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κος Γ. Παπανδρέου με επιστολή του, που δημοσιεύτηκε και στον ημερήσιο Τύπο, με κάλεσε να είμαι υποψήφιος βουλευτής στα Δωδεκάνησα.

Έθεσα βασικό στόχο μου να δω τους Δωδεκανήσιους που πάσχουν από καρδιοπάθειες και τις διάφορες μορφές καρκίνου, να νοσηλεύονται και να θεραπεύονται στο νοσοκομείο μας και να μην ταλαιπωρούνται, ψυχικά και οικονομικά, στην Αθήνα ή την Κρήτη.

Το νοσοκομείο μας είχε πληρότητα περίπου 50% με το υπόλοιπο 50% να είναι εκείνο που νοσηλεύεται στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Κρήτης. Έτσι ζήτησα να αλλάξει ο κανονισμός του νοσοκομείου και να συμπεριλάβει νέα τμήματα όπως το αιμοδυναμικό τμήμα για την καρδιολογική κλινική και το ακτινοθεραπευτικό τμήμα για την αντιμετώπιση του καρκίνου με ακτινοβολίες.

Σήμερα το αιμοδυναμικό εργαστήριο λειτουργεί. Εκατοντάδες άνθρωποι μέχρι σήμερα από ολόκληρη τη Δωδεκάνησο έχουν κυριολεκτικά σωθεί. Έτσι, αντί οι καρδιοπαθείς να πετούν με τα ελικόπτερα προς την Αθήνα για να αντιμετωπίσουν τα επείγοντα καρδιακά τους προβλήματα, σήμερα οι στεφανιογραφίες, οι αγγειοπλαστικές (μπαλόνι stents) και οι τοποθετήσεις βηματοδότη γίνονται στο νοσοκομείο μας. Ελπίζω και το ακτινοθεραπευτικό τμήμα να ολοκληρωθεί και αυτό σύντομα. Μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου θα έχω επιτελέσει το σκοπό για τον οποίο δέχτηκα να είμαι υποψήφιος βουλευτής το 2009.

Δεν πιστεύω στον επαγγελματία πολιτικό που αρχίζει τη συναλλαγή από τα πρώτα του βήματα διεκδικώντας θέση στην Αυτοδιοίκηση με τη φιλοδοξία να φτάσει στα ύπατα αξιώματα της πολιτικής χωρίς να έχει επαρκώς με το έργο του δοκιμαστεί από την κοινωνία. Αντίθετα πιστεύω σε εκείνον που θα ασχοληθεί με την πολιτική ύστερα από μία λαμπρή πορεία στην εργασία του, μέσα από την οποία θα διαφαίνεται η εντιμότητά του και η κοινωνική του ευαισθησία. Αυτή η νοοτροπία που μας διέπει σήμερα όσον αφορά την πολιτική μας έχει οδηγήσει στο σημερινό αδιέξοδο. Έχει αποπροσανατολίσει τελείως τον κόσμο με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ακόμα και το δημοκρατικό μας πολίτευμα που με τόσες προσπάθειες και θυσίες οικοδομήθηκε το 1974 μετά την κατάρρευση της Χούντας και την Μεταπολίτευση.