ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΣΟΚ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,
κ. Αικατερίνη Μπατζελή
ΘΕΜΑ: Aλιεία με βιντζότρατες
Κυρία Υπουργέ,
Σε συνέχεια της από 15.12.09 ερώτησής και της σχετικής αλληλογραφίας που ανταλλάξαμε όσον αφορά τις βιντζότρατες, επανέρχομαι στο θέμα μετά από τις πρόσφατες εξελίξεις, δηλαδή την απόφαση της Ελληνίδας Επιτρόπου για την Αλιεία στην Ευρωπαϊκή Ενωση – όπως δημοσιεύθηκε στον ελληνικό τύπο - αλλά και την από 22.6.10 επιστολή του Γενικού Διευθυντή Αλιείας της Ε.Ε., η οποία αναφέρεται σε ελλείψεις όσον αφορά το Διαχειριστικό Σχέδιο για την αλιεία με βιντζότρατα που υποβλήθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης τον Απρίλιο του 2010.
Οι σύλλογοι των αλιέων υποστηρίζουν ότι οι ελλείψεις που επισημαίνει η Κομισιόν στο διαχειριστικό σχέδιο, είναι δυνατόν να συμπληρωθούν δεδομένου ότι υπάρχουν έγκυρες επιστημονικές έρευνες, οικολογικών και άλλων οργανώσεων, που αποδεικνύουν ότι η χρήση του εργαλείου δεν βλάπτει το θαλάσσιο περιβάλλον. Αναφέρουν, μεταξύ άλλων, συγκεκριμένα τη μελέτη που εκπονήθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) στο πλαίσιο του ΕΠΑΛ 2000-2006 (με τη συγχρηματοδότηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), η επίσημη αξιοποίηση της οποίας θα οδηγούσε ενδεχομένως την Ευρωπαϊκή Ενωση να δεχθεί το αίτημα εξαίρεσης της Ελλάδας από την απαγόρευση χρήσης του εργαλείου.
Για την καλύτερη υποστήριξη της πρότασής τους, μάλιστα, οι ενδιαφερόμενοι προτείνουν τη σύσταση ειδικής επιτροπής που θα απαρτίζεται από εκπροσώπους της Εθνικής Ενωσης Πλοιοκτητών-Επαγγελματιών Αλιέων , της Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του ΕΛΚΕΘΕ, που θα μεταβεί στις Βρυξέλλες προκειμένου να εκθέσει αναλυτικά τις απόψεις της.
Επειδή η κατάργηση της λειτουργίας της βιντζότρατας θα έχει ως επίπτωση την απώλεια εργασίας 1.200 περίπου αλιεργατών στη χώρα μας και άρα στον κοινωνικό ιστό αρκετών παραμεθόριων περιοχών μας και μάλιστα σε μια πολλή δύσκολη οικονομικά εποχή,
Επειδή απομένουν μόνο δύο μήνες από την επίσημη έναρξη της φετινής αλιευτικής περιόδου (1/10/10), διάστημα στο οποίο ενδεχομένως δεν θα έχει ληφθεί οριστική απόφαση, και άρα η χρήση του εργαλείου θα είναι παράνομη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους αλιείς και τις οικογένειές τους,
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
- Προτίθεται να συμπληρώσει τις ελλείψεις του διαχειριστικού σχεδίου για τις βιντζότρατες, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας της Ε.Ε. και αν ναι, με ποιο τρόπο και με ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;
- Προτίθεται να συγκροτήσει ειδική επιτροπή που θα μεταβεί στις Βρυξέλλες, προκειμένου να υποστηρίξει το ολοκληρωμένο διαχειριστικό σχέδιο για τις βιντζότρατες και ποια θα είναι η σύνθεσή της;
- Προτίθεται να ζητήσει από την Ε.Ε. να επιτραπεί κατ’ εξαίρεση στους αλιείς να συνεχίσουν από 1/10/10 να κάνουν χρήση του εργαλείου έως ότου εκδοθεί οριστική απόφαση από την Ε.Ε. όσον αφορά την Ελλάδα;
28.7.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτριος Κρεμαστινός
July 28, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ 
Χωρίς σχόλια
Oμιλία καθ. Δημήτρη Κρεμαστινού
στη συζήτηση του Ν/Σ του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
για την αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας
Τμήμα Διακοπής της Βουλής, Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, εγώ πραγματικά είμαι έκπληκτος, γιατί σήμερα συζητούμε αυτονόητα πράγματα.
Αυτό το νομοσχέδιο θα έπρεπε με συνοπτικές διαδικασίες να είχε ψηφιστεί ομόφωνα από όλη τη Βουλή. Ασφαλώς μπορούμε να ζητήσουμε να έρθουν κι άλλες ρυθμίσεις, εποικοδομητικές, αλλά αυτές είναι οι βασικές, οι στοιχειώδεις για να υποστηριχθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας, που κατά άλλους κινδυνεύει να καταρρεύσει και κατά άλλους καταρρέει ή κατέρρευσε. Και το περίεργο είναι ότι δέχεται το Υπουργείο, η Κυβέρνηση, κριτική από τους ανθρώπους που κατ’ εξοχήν θα έπρεπε να είναι θετικότεροι ως προς το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Και για να είμαι πιο σαφής: Στην Αγγλία και στη Σουηδία, όταν ο Μπέβιν δημιούργησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το πρώτο που έκανε ήταν να μηδενίσει την ιδιωτική πρωτοβουλία και να εντάξει σχεδόν όλους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το ίδιο πήγε να κάνει ο Παρασκευάς Αυγερινός και ο Γιώργος Γεννηματάς. Όμως, από τότε, αντί αυτό το πράγμα να συντηρηθεί – εγώ θυμάμαι τότε ότι υπήρχαν μόνο μία ή δύο ιδιωτικές κλινικές, οι άλλες είχαν εξαγοραστεί τότε από τον προϋπολογισμό – σήμερα έχουμε πλήρη ανατροπή.
Σήμερα, έχουμε υπερδιογκωμένο τον ιδιωτικό φορέα υγείας και συρρικνωμένο τον δημόσιο τομέα. Και όχι μόνο αυτό αλλά, όπως είπε και η κυρία Υπουργός εχθές, το δημόσιο εξοφλούσε τους λογαριασμούς του ιδιωτικού τομέα και δεν εξοφλούσε τους λογαριασμούς του δημόσιου τομέα, των νοσοκομείων δηλαδή.
Εκείνο, λοιπόν, το οποίο πρέπει να παραδεχθούμε είναι ότι εκείνος ο οποίος πάσχει και χρειάζεται βοήθεια είναι ο δημόσιος τομέας. Και όταν, λοιπόν, έρχεται αυτό το νομοσχέδιο και προσπαθεί με κάθε τρόπο, αγωνιωδώς, να ενισχύσει τον δημόσιο τομέα, το κάνει διότι απλούστατα δεν διαθέτει τον προϋπολογισμό εκείνο, για να το κάνει ευθέως. Η χώρα, το ξέρετε, βρίσκεται σε μια δεινή οικονομική κατάσταση. Άρα, λοιπόν, με ασφαλιστικά ταμεία και οργανισμούς που καταρρέουν και άλλους που βρίσκονται υπό πτώχευση, με προϋπολογισμό ο οποίος επιχορηγείται από τους δανειστές, είναι δυνατόν στα σοβαρά να συζητάμε ότι μπορεί να κάνει διαφορετική πολιτική το Υπουργείο Υγείας;
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δέχθηκε καίρια πλήγματα, από διαφόρους που γνωρίζουμε και τα ονόματα τους. Και καλό θα είναι, όταν ειδικά η αριστερή πτέρυγα κάνει την κριτική της, να καταλογίζει ευθύνες σε πρόσωπα και σε κόμματα. Διότι, εγώ τη δέχομαι την κριτική, όταν είναι καλόπιστη και ζητάει πράγματα υπέρ του κοινωνικού συνόλου, αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν υπηρέτησαν το δημόσιο συμφέρον κατά τον ίδιο τρόπο όλα τα κόμματα και όλοι οι Υπουργοί. Και όλοι, έχουν ονοματεπώνυμο.
Το πρώτο, λοιπόν, πλήγμα είναι το οικονομικό, που υφίσταται το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Το δεύτερο, είναι οι πρωτοφανείς ελλείψεις. Αρκεί να αναφέρω, για να το καταλάβει και ο κόσμος, αυτό που ονομάστηκε «ναυαρχίδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας», το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ». Οταν εγκαινιάστηκε, λειτουργούσε όπως λειτουργεί και σήμερα. Δηλαδή, επειδή δεν μπορεί να προσλάβει νοσηλευτικό προσωπικό, λειτουργεί 12 ώρες εφημερία, αντί 24 ώρες. Από το 2004 που το εγκαινίασε τότε – τρεις μήνες ήταν ακόμη στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ – εάν θυμάμαι καλά ο Υπουργός, ο καθηγητής κ. Κ. Στεφανής, οι συνθήκες ελάχιστα βελτιώθηκαν. Οποια βελτίωση επήλθε ήταν κυρίως το τελευταίο 8μηνο. Τι σημαίνει, λοιπόν, αυτό; Οι πρωτοφανείς ελλείψεις ποιον βοήθησαν; Βοήθησαν τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα; Τον ιδιωτικό τομέα.
Οσον αφορά αυτά που δίδονται σαν συνδικαλιστικές παροχές: Το να ‘κλείνεις’ το σύστημα και να μην επιτρέπεις στους νέους και αξιόλογους γιατρούς που έρχονται από το εξωτερικό ή από τα πανεπιστήμια να μπουν στο σύστημα, βοηθάς τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα; Αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε στον ιδιωτικό τομέα. Είναι δυνατόν να σταματήσει η εξέλιξη της ιατρικής; Είναι δυνατόν να σταματήσουν οι επιστήμονες να έχουν ένα κάποιο κύρος; Όταν τους κλείνεις την πόρτα του δημοσίου, θα πάνε στον ιδιωτικό τομέα. Και πού θα κατευθυνθεί στη συνέχεια ο κόσμος; Δεν θα κατευθυνθεί λογικά σε αυτούς που είναι οι καλύτεροι;
Είναι δυνατόν σε μία εποχή που ζητάει η Ευρώπη αξιολόγηση στα πανεπιστήμια με όλους τους τρόπους, εμείς να κλείνουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας; Έγινε τώρα ένα πρώτο βήμα. Και αντί να πούμε στην Υπουργό να κάνει και το δεύτερο, εμείς της κάνουμε κριτική. Έ, αντιλαμβάνεσθε ότι όλα αυτά τα πράγματα δεν υπακούουν σε κάποιον κανόνα λογικής. Πρέπει, δηλαδή, να την ενθαρρύνουμε να κάνει και το δεύτερο βήμα το οποίο να είναι πιο αποφασιστικό, και όχι να ασκούμε κριτική για το πρώτο.
Λοιπόν, οι τρεις αυτές κατηγορίες: τα οικονομικά, η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού και οι συνδικαλιστικές εξισώσεις, όπως τις λέω εγώ, οδήγησαν το σύστημα σε αδιέξοδο. Διερωτάται ο πολίτης: Τι πρέπει να κάνει; Διότι ο πολίτης τι θέλει; Ο πολίτης θέλει να πηγαίνει σε έναν γιατρό που να τον εμπιστεύεται, που να τον παραπέμπει σε ένα νοσοκομείο αξιόμαχο και αξιόπιστο και να λύνει το πρόβλημά του ώστε να μην είναι αναγκασμένος να καταφύγει σε πολιτικά μέσα, σε ακαδημαϊκά μέσα, σε φακελάκια, σε οτιδήποτε, για να εξασφαλίσει πρόσβαση προς το νοσοκομείο. Αυτό ζητάει ο πολίτης: Πώς θα σταματήσουν οι λίστες; Πώς θα σταματήσουν οι λίστες, εάν δεν υπάρξει η βασική υποδομή της πρωτοβάθμιας φροντίδας, η οποία να είναι της εμπιστοσύνης του; Διότι, εάν δεν είναι της εμπιστοσύνης του, εάν έχουμε δηλαδή γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας διορισμένους, θα είναι συνταγογράφοι, όπως είναι οι γιατροί των ασφαλιστικών ταμείων σήμερα. Δεν θα επιτύχει το σύστημα. Πρέπει εγώ να εμπιστεύομαι τον γιατρό, αυτός ο γιατρός να με παραπέμπει κι εγώ να τον ακούω. Διαφορετικά το σύστημα δεν θα επιτύχει εάν διορίσεις γιατρούς χιλιάδες και δεν τους εγκρίνει ο πολίτης. Άρα, λοιπόν, η εμπιστοσύνη είναι ένα βασικό σημείο. Από εκεί και πέρα η αναβάθμιση των Κέντρων Υγείας και των Νοσοκομείων είναι κάτι αυτονόητο.
Επειδή σέβομαι ιδιαίτερα τις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, και του Εισηγητή του, ο οποίος είπε χθες ότι από το ’90 μέχρι σήμερα το Εθνικό Σύστημα Υγείας συρρικνώνεται, επιτρέψτε μου να πω ότι υπήρξε και μία 2ετία (1994-1995) που όχι μόνο δεν συρρικνώθηκε, αλλά οι νόμοι που ψηφίστηκαν τη 2ετία εκείνη, είτε καταργήθηκαν είτε καταπατήθηκαν, για να συμβούν αυτά τα πράγματα που βλέπετε σήμερα, προοδευτικά από αυτούς, που μπορούμε να τους βρούμε και στους νόμους που έχουν υπογράψει. Κατά συνέπεια, δεν είμαστε όλοι το ίδιο και ούτε έχουμε όλοι τις ίδιες ευθύνες.
Θα πω κάτι προς την Υπουργό και θα κλείσω. Σε μία περίοδο που πραγματικά τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν λεηλατηθεί, σε μία περίοδο που οι συντάξεις συρρικνώνονται, που οι συνταξιούχοι δικαίως διαμαρτύρονται, καλό είναι όλοι να αποδεικνύουμε το αυτονόητο. Και εννοώ ότι το Πόθεν Εσχες, κυρία Υπουργέ, είναι θετικό μέτρο. Πρέπει να είναι πραγματικό Πόθεν Εσχες αυτό που θα εφαρμοσθεί στους Διευθυντές. Κι εγώ θα το επεκτείνω: Θα πω τους Διευθυντές της τελευταίας 10ετίας τουλάχιστον, συμπεριλαμβανομένου και του ομιλούντος, ο οποίος πρώτος θα ήθελε να δει έναν τέτοιο έλεγχο ακόμη και στον εαυτό του. Διότι αυτό θέλει ο κόσμος σήμερα, εάν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι.
July 22, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, Ομιλίες Χωρίς σχόλια
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΣΟΚ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Tον Υπουργό Εθνικής Αμυνας, κ. Ευάγγελο Βενιζέλο
ΘΕΜΑ: Στρατόπεδο Αφάντου στη Ρόδο
Κύριε Υπουργέ,
Toν περασμένο Φεβρουάριο, ως κεραυνός εν αιθρία έπεσε στη Ρόδο η είδηση ότι οι νέοι που καλούνταν να υπηρετήσουν την πατρίδα έλαβαν φύλλα πορείας για Κέντρα Εκπαίδευσης άλλων περιοχών της χώρας και όχι για το στρατόπεδο στα Αφάντου. Και αυτό επειδή είναι γνωστό πως το ΚΕΝ Αφάντου δημιουργήθηκε με στόχο την οικονομική ανακούφιση των γονέων οι οποίοι αναγκάζονταν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη όταν τα παιδιά τους καλούνταν να υπηρετήσουν την πατρίδα σε στρατόπεδα εκτός Δωδεκανήσου. Σημειωτέον δε ότι το 541 ΤΕ Αφάντου είναι το μοναδικό στη νησιωτική περιφέρειά μας.
Στη συνάντηση που είχαμε μαζί σας στις 10 Φεβρουαρίου 2010 στο Πεντάγωνο, λάβαμε τη διαβεβαίωσή σας, που δημοσιεύθηκε στον Δωδεκανησιακό τύπο, ότι το Στρατόπεδο Αφάντου στη Ρόδο θα συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά ως Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο στρατιωτικός κανονισμός, ως προς τον αριθμό των νεοσυλλέκτων. Η είδηση αυτή έγινε δεκτή με μεγάλη ανακούφιση από τους κατοίκους της περιφέρειάς μας, αφού τα παιδιά τους θα συνέχιζαν να παρουσιάζονται και να ορκίζονται κανονικά στη Ρόδο.
Επειδή σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχουμε, εφέτος το Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Αφάντου δεν θα λειτουργήσει,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
- Τι άλλαξε από τη δήλωσή του στις 10 Φεβρουαρίου 2010 έως σήμερα όσον αφορά το Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Αφάντου;
- Ποιες είναι οι προθέσεις του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας όσον αφορά τη λειτουργία του 541 ΤΕ Αφάντου;
21.7.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Κρεμαστινός
July 21, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
Βουλευτής Ν. Δωδεκανήσου – ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Πρόεδρος Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων
Ρόδος, 09 Ιουλίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ομιλία Δ. Κρεμαστινού για το Ασφαλιστικό στην ολομέλεια της Βουλής – Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010: « Είναι δυστυχώς, μονόδρομος. Με πολύ προβληματισμό, αλλά και με αίσθημα ευθύνης ψηφίζω αυτό το νομοσχέδιο»
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τεχνοκρατικά το θέμα αυτό, που απασχολεί σήμερα όλη τη χώρα και όλους τους πολίτες.
Πώς φθάσαμε μέχρι εδώ; Το ασφαλιστικό σύστημα και ο βασικότερος πυλώνας του ήταν πάντα ο Προϋπολογισμός. Μπορούσαν να ξοδέψουν ελεύθερα τα Ταμεία και οι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί και γενικά το κοινωνικό κράτος, στηριζόμενοι στον Προϋπολογισμό. Τώρα, δυστυχώς, ο βασικότερος ίσως πυλώνας, δηλαδή ο Προϋπολογισμός, κατέπεσε. Και κατέπεσε, όχι γιατί ελαττώθηκαν οι εισφορές – που ασφαλώς ισχύει – ή η φορολογία δεν αποδίδει όσο θα έπρεπε – λόγω της φοροδιαφυγής – αλλά κυρίως, κατέπεσε διότι συρρικνώθηκε η ανάπτυξη και οι προοπτικές για ανάπτυξη. Και μη υπάρχοντος ισχυρού προϋπολογισμού να καλύψει τα Ταμεία, το σύστημα αυτό των συγκοινωνούντων δοχείων: Προϋπολογισμός, ασφαλιστικά Ταμεία, έγειρε προς την αρνητική πλευρά.
Ενθυμούμαι, ότι όταν μου ανέθεσε το 1994 ο Πρωθυπουργός, ο Ανδρέας Παπανδρέου, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ασχολήθηκα, για πρώτη φορά με τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Το 1994, λοιπόν, η προοπτική που υπήρχε με την αναλογιστική μελέτη που κάναμε, ήταν να υπάρχουν λεφτά στα Ταμεία μέχρι το 2020. Αυτό ανέφερα τότε στον Πρωθυπουργό, ο οποίος μου είπε: «Κάντε μια νέα αναλογιστική μελέτη να πάτε, τουλάχιστον, μέχρι το 2030». Δυστυχώς, τα γνωστά γεγονότα, έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Δηλαδή, να έχουμε το πρόβλημα, αντί το 2020, το 2010. Το αδιέξοδο, τη βόμβα που έσκασε στα χέρια του σημερινού αρμόδιου Υπουργού.
Την αλήθεια πρέπει να την πούμε. Δύο είναι οι τρόποι να αντιμετωπισθεί το θέμα. Ο ένας είναι ο αλόγιστος δανεισμός με οποιοδήποτε επιτόκιο, τόκο, κλπ., που σημαίνει ότι μπορεί το κράτος να είναι συνεπές στις πληρωμές του. Ο άλλος τρόπος είναι ο δανεισμός με προϋποθέσεις. Ο αλόγιστος όμως δανεισμός, με ελεύθερα τα επιτόκια, οδηγεί κατευθείαν στη χρεωκοπία. Και η χρεωκοπία αντιλαμβάνεστε ότι αφορά, όλους τους Έλληνες, όλους μας. Ο δανεισμός υπό προϋποθέσεις, είναι σκληρός δανεισμός, γιατί αυτός που σε δανείζει, επιβάλλει και τους όρους του. Και οι όροι και η συνταγή, είναι γνωστοί: περιορισμός του κοινωνικού κράτους. Παγκόσμιο φαινόμενο. Όποιος δανείζεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οφείλει να ακολουθήσει τη συνταγή αυτή: τον περιορισμό του κοινωνικού κράτους.
Θα περιορίσεις την Υγεία, την Παιδεία ή τις κοινωνικές κατακτήσεις; Αν περιορίσεις την Παιδεία και την Υγεία, που είναι οριακή, τότε θα προκαλέσεις μη αναστρέψιμη βλάβη. Εάν, όμως, καταφέρεις – και βάζω το εάν – να βγεις γρήγορα από αυτό το τούνελ, έχεις μεγάλες πιθανότητες να φθάσεις στο αποτέλεσμα που επιδιώκεις.
Αυτό, αν θέλετε, είναι η μεγάλη πρόκληση για τη σημερινή Κυβέρνηση και τον αρμόδιο Υπουργό. Δηλαδή, για να θυμηθούμε και πάλι τον Ανδρέα «Εάν η χώρα δεν αφανίσει το χρέος, το χρέος θα αφανίσει τη χώρα». Είναι δική του δήλωση σε αυτόν τον χώρο. Και η δεύτερη, για την οποία είχε μάλιστα κατηγορηθεί: «Φοβούμαι ότι οι Έλληνες δεν θα αντέξουν στον Ευρωπαϊκό Ανταγωνισμό και θα καταλήξουν σερβιτόροι της Ευρώπης – και μάλιστα φθηνοί σερβιτόροι».
Αυτή η δήλωση προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις. Αλλά, δυστυχώς σήμερα βλέπουμε αυτό το φαινόμενο. Ακόμα και τα ξενοδοχεία μας παραχωρούνται σε ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ακόμα, οι αδύνατοι οικονομικά συμπολίτες μας πουλάνε τα σπίτια τους στα χωριά στους Ευρωπαίους, γιατί προσπαθούν να επιβιώσουν. Και το πρόβλημα είναι τεράστιο, όταν βλέπει κανένας ολόκληρα χωριά σιγά-σιγά να κατοικούνται από Ευρωπαίους. Ενας λαός που έδωσε τη ζωή του για να μην παραχωρήσει σπιθαμή γης, σήμερα παραχωρεί έναντι πινακίου φακής το ίδιο του το σπίτι.
Πώς, όμως, μπορεί κανένας να ξεφύγει από αυτό τον κυκεώνα; Βέβαια υπάρχουν πολλοί τρόποι. Αλλά ο κλασικός είναι η ανάπτυξη. Ποια ανάπτυξη, όμως; Η ασιατικού τύπου ανάπτυξη ή η δυτικού τύπου ανάπτυξη; Η ασιατικού τύπου ανάπτυξη είναι αυτή η οποία θέλει χαμηλά ημερομίσθια, εξαθλιωμένους εργάτες και βεβαίως τύπου Κίνας, αν θέλετε, ανάπτυξη. Μπορούμε εμείς; Την αντέχουμε; Έχουμε συνηθίσει σε αυτή την ανάπτυξη;
Η δυτικού τύπου ανάπτυξη είναι αλήθεια ότι πάει περισσότερο σε εμάς και τον λαό μας. Μέσα από προγράμματα, όπως το ΕΣΠΑ παραδείγματος χάριν, δεν θα πρέπει να οδηγηθούμε σε ανάπτυξη επιβίωσης, όπως κάναμε με άλλα προγράμματα. Δηλαδή, να φτιάξουμε μικρά-μικρά έργα για να απασχολούμεθα και να μπορούμε να ζήσουμε. Το ΕΣΠΑ κατά τη γνώμη μου, πρέπει να στοχεύσει στη βελτίωση της βιοτεχνίας, στη βελτίωση του επιπέδου της γεωργίας, στη βελτίωση της κτηνοτροφίας, να γίνουμε αυτάρκεις σε αυτά που ήμασταν αυτάρκεις. Και κυρίως να κερδίσουμε από τον Τουρισμό, που είναι η μοναδική βιομηχανία μας.
Γνωρίζετε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι η χώρα δεν διαθέτει ούτε ένα μεγάλο συνεδριακό κέντρο; Όταν όλες οι άλλες οι ανταγωνιστικές χώρες έχουν συνεδριακά κέντρα και εκεί κατευθύνονται τα μεγάλα συνέδρια, οι αριστείς όλης της δημόσιας ζωής και της επιστήμης. Επιτρέπεται να λέμε ότι έχουμε ανταγωνιστικό τουρισμό και να μην έχουμε ένα συνεδριακό κέντρο 20.000 και 25.000 συνέδρων;
Επιτρέπεται η γειτονική Τουρκία να έχει απέναντι από τη Ρόδο δέκα μαρίνες; Και η Ρόδος να αγωνίζεται επί 50 χρόνια να αποκτήσει την πρώτη μαρίνα; Και πώς θα έρθει ο υψηλού επιπέδου τουρισμός, όταν δεν έχει πού να αράξει το σκάφος του ο εύπορος τουρίστας;
Νομίζω ότι αυτά είναι τα θέματα που θα πρέπει να μας προβληματίσουν και να μας ενώσουν είτε είναι το ένα κόμμα στην εξουσία, είτε είναι το άλλο κόμμα, είτε είναι το οποιοδήποτε κόμμα.
Είναι δυστυχώς, μονόδρομος. Με πολύ προβληματισμό, αλλά και με αίσθημα ευθύνης ψηφίζω αυτό το νομοσχέδιο. Γιατί πιστεύω ότι κατά τον καλύτερο τρόπο τώρα διασφαλίζονται οι μισθοί και οι συντάξεις, γιατί πιστεύω ότι εάν λειτουργήσει σωστά το όλο σύστημα, μπορεί να επανέλθει γρήγορα η χώρα σε ευρωπαϊκά επίπεδα από πλευράς κοινωνικού κράτους.
Πρέπει επιτέλους να πάψει η χώρα μας να είναι ο φτωχός συγγενής της Ευρώπης. Ευχαριστώ.
Boυλή των Ελλήνων, 100 21 Αθήνα, τηλ. 210 3707035-6, Fax: 210 3707037
Βουλής 4, 105 62 Αθήνα, τηλ. 210 3706261, 210 3706461, Fax: 210 3706061
Καναδά 69, 851 00 Ρόδος, τηλ. 22410 20480, 22410 20580, Fax: 22410 22320
E-mail: kremastinos@parliament.gr kremastinos@gmail.com
July 9, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Δελτία τύπου, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
Βουλευτής Ν. Δωδεκανήσου – ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Πρόεδρος Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων
Ρόδος, 21 Ιουνίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δ. Κρεμαστινός για την Ανώτατη Παιδεία: «Σήψη στα ελληνικά πανεπιστήμια. Να γίνει και δημοψήφισμα αν χρειαστεί»
Τον κίνδυνο, η προοδευτική υποβάθμιση και σήψη στα πανεπιστήμια της χώρας, να οδηγήσει την Παιδεία σε αποτελέσματα ανάλογα με εκείνα της Οικονομίας, επέσεισε ο βουλευτής Δωδεκανήσου, καθηγητής κ. Δημήτρης Κρεμαστινός, στη διάρκεια της ομιλίας του στην Ολομέλεια της Βουλής, στο πλαίσιο της συζήτησης επίκαιρης ερώτησης την οποίαν είχε καταθέσει προ ημερών, με αφορμή την κλοπή των καλπών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κατά τις πρόσφατες πρυτανικές εκλογές.
Ο κ. Κρεμαστινός σημείωσε ότι «η μεν οικονομία μπορεί να αναταχθεί, η παιδεία όμως, αν οδηγηθεί σε τέτοιο αδιέξοδο, τότε προοιωνίζει πολύ κακά γεγονότα όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για το έθνος».
Ζήτησε να ξεκινήσει επί της ουσίας διάλογος με συγκεκριμένο θέμα, «ποιό πρότυπο πανεπιστημιακό θέλουμε από τα πέντε ή δέκα πανεπιστήμια που υπάρχουν σήμερα στον κόσμο, σύμφωνα με την κατάταξη της UNESCO». Σε περίπτωση που ο διάλογος οδηγηθεί σε αδιέξοδο, πρότεινε «να γίνει ακόμη και δημοψήφισμα αν χρειαστεί» όπου ο λαός θα απαντήσει στο ερώτημα «ποιό πανεπιστήμιο θέλουμε».
Τις ανησυχίες του κ. Κ Δ. Κρεμαστινού συμμερίστηκε απολύτως ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος. Απαντώντας στην Επίκαιρη Ερώτηση είπε ότι μέχρι το τέλος του μήνα το υπουργείο θα έχει έτοιμο το γενικότερο πλαίσιο των κατευθύνσεων για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, λαμβανομένων υπόψιν των παρατηρήσεων και των επισημάνσεων του βουλευτή. Ο κ. Πανάρετος έδωσε τη διαβεβαίωση ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει οπωσδήποτε στις αναγκαίες εκείνες αλλαγές χωρίς υποχωρήσεις για να αλλάξει η εικόνα του ελληνικού πανεπιστημίου.
Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα από τα Πρακτικά της Βουλής
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακολουθεί η με αριθμό 940?15-6-2010 Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις πρυτανικές εκλογές στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών κ.λπ.
Αναλυτικά η ερώτηση του Βουλευτή κ. Κρεμαστινού έχει ως εξής:
«Στο αρχαιότερο και μεγαλύτερο σε αριθμό μελών πανεπιστήμιο της χώρας, δηλαδή το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, διεξήχθησαν προ ημερών πρυτανικές εκλογές, οι οποίες δεν έληξαν με το πέρας της ημέρας, δεδομένου ότι από ορισμένες σχολές εκλάπησαν οι κάλπες. Οι υπόλοιπες κάλπες παρέμειναν κλειστές. Η εκλογή -μόνο για τις κλαπείσες κάλπες- επαναλήφθηκε την επομένη και εξήχθησαν συνολικά αποτελέσματα.
Το θέμα δεν τίθεται για τη συγκεκριμένη εκλογή, αλλά για τον ισχύοντα νόμο, ο οποίος δεν διασφαλίζει εκλογή πρυτανικών αρχών, ανάλογη με οποιουδήποτε πανεπιστημίου της υφηλίου. Κι αυτό γιατί οποιοσδήποτε Πρύτανης οποιουδήποτε ελληνικού πανεπιστημίου, που εκλέγεται με τον ισχύοντα νόμο της συναλλαγής, δεν είναι δυνατόν να διαθέτει το απαιτούμενο κύρος.
Το συμβάν αυτό απεικονίζει δραματικά το τι συμβαίνει σήμερα, δυστυχώς, σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Λαμβανομένου, μάλιστα, υπ’ όψιν ότι μέχρι σήμερα άλλοι πρυτάνεις έχουν κακοποιηθεί και δαρεί, άλλοι έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις, ενώ για άλλους εκκρεμούν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, ασφαλώς αντιλαμβάνεσθε ότι το πρόβλημα της Ανώτατης παιδείας είναι πάρα πολύ βαθύ και χρειάζεται άμεση επίλυση με θεσμικές μεταβολές.
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
Πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει το τεράστιο αυτό θέμα, γιατί χωρίς την εύρυθμη λειτουργία των Α.Ε.Ι., τα οποία ουσιαστικά παράγουν τα στελέχη της βασικής και της μέσης παιδείας, το όλο οικοδόμημα της παιδείας καταρρέει;»
Ο κ. Ιωάννης Πανάρετος, Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, θα απαντήσει στη ερώτηση του κ. Κρεμαστινού.
Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Η ερώτηση του κ. Κρεμαστινού θέτει ένα από τα προβλήματα που υφίστανται σήμερα, σχετικά με τη λειτουργία των πανεπιστημίων. Και αυτό το πρόβλημα είναι η διοίκηση των Πανεπιστημίων και οπωσδήποτε, ο τρόπος επιλογής της διοίκησης και οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες της διοίκησης.
Νομίζω, όμως, ότι αν δεν δούμε γιατί οι προσπάθειες που έχουν γίνει στο παρελθόν για να βελτιωθεί η λειτουργία της διοίκησης του πανεπιστημίου έχουν αποτύχει, δεν θα είναι εφικτό να προχωρήσουμε σε μία ρύθμιση, η οποία θα είναι αποτελεσματική.
Κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι η αποτυχία των προσπαθειών και των λύσεων –και είναι πολλές, όπως και οι προτάσεις που έχουν γίνει τώρα είναι αρκετές για αλλαγή των θητειών των πρυτάνεων, για τον τρόπο συμμετοχής των διαφόρων ομάδων που αποτελούν το πανεπιστήμιο στις εκλογές των πρυτάνεων- οφείλεται στο ότι όλες ήταν εσωστρεφείς. Αντιμετώπιζαν το πρόβλημα ως ένα πρόβλημα που αφορούσε μόνο το πανεπιστήμιο. Και πιστεύω ότι θα πρέπει πλέον να δούμε τι γίνεται διεθνώς: γιατί και πώς έχουν άλλα πανεπιστήμια αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό.
Σήμερα, η πραγματικότητα διεθνώς είναι η εξής. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις στον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων. Η μια προσέγγιση είναι αυτή της πλήρους αυτοτέλειας, όπου το πανεπιστήμιο λειτουργεί και πράττει αυτό που θεωρεί σωστό, όσον αφορά τα ακαδημαϊκά θέματα. Η άλλη προσέγγιση, που είναι περισσότερο ευρωπαϊκή, είναι αυτή του κρατικού ελέγχου, δεδομένου ότι και το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης προέρχεται από το κράτος.
Είναι φανερό ότι τα πανεπιστήμια εκείνα που έχουν πετύχει και που θεωρούνται σήμερα ως αποτελεσματικά, είναι εκείνα που λειτουργούν με το καθεστώς της αυτοτέλειας. Αυτό που θα πρέπει να δούμε, όμως, είναι πώς στην περίπτωση –όπως η δική μας- που το κράτος ουσιαστικά χρηματοδοτεί σχεδόν αποκλειστικά τα πανεπιστήμια, θα έχει έναν τέτοιο τρόπο ελέγχου στη λειτουργία των πανεπιστημίων, ώστε αυτός ο τρόπος να είναι αποτελεσματικός. Μέχρι σήμερα αυτό δεν το έχουμε καταφέρει.
Στη δευτερολογία μου θα διατυπώσω κάποιες σκέψεις, για το πώς πιστεύουμε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημήτριος Κρεμαστινός έχει το λόγο.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υφυπουργέ, γνωρίζω τις απόψεις σας πάνω στο θέμα, όπως γνωρίζω και τις απόψεις του Πρωθυπουργού, ο οποίος επιθυμεί την ταχύτερη εξέλιξη πάνω στο θέμα αυτό. Και στόχος, πραγματικά, της ερωτήσεώς μου είναι αυτός, δηλαδή να βοηθήσω από την πλευρά τη δική μου την επιτάχυνση των εξελίξεων.
Διότι η προϊούσα, θα έλεγα, προοδευτική υποβάθμιση -για να μην πω τη λέξη «σήψη»- στα πανεπιστήμια, εκείνο το οποίο θα μας διασφαλίσει θα είναι κάτι ανάλογο με την οικονομία. Και η μεν οικονομία μπορεί να αναταχθεί, η παιδεία όμως, αν οδηγηθεί σε τέτοιο αδιέξοδο, τότε προοιωνίζει πολύ κακά γεγονότα όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για το έθνος.
Έχω πάρει θέση πάνω σε αυτά τα θέματα δημόσια, από άλλες θέσεις -από την ακαδημαϊκή μου θέση- και έχω υποστηρίξει ότι ένας διάλογος, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, οδηγεί στις ίδιες θέσεις που τις ξέρουμε όλοι, των συνδικαλιστών, των καθηγητών, των εργαζομένων στα πανεπιστήμια. Ο διάλογος που πρέπει να γίνει, θα πρέπει να είναι με συγκεκριμένο θέμα.
Ποιο πρότυπο πανεπιστημιακό θέλουμε από τα πέντε, από τα δέκα πανεπιστήμια που υπάρχουν σήμερα στον κόσμο και εννοώ τα καλύτερα πανεπιστήμια, σύμφωνα με την κατάταξη της UNESCO; Πρέπει όλοι να καταθέσουν απόψεις πάνω σε αυτό και αυτό πρέπει να ακολουθήσουμε. Εγώ δεν λέω η Κυβέρνηση να ακολουθήσει το πρώτο πανεπιστήμιο που, αν θέλετε, απευθύνεται σε άλλη χώρα, με άλλα οικονομικά και με άλλα standards, αλλά να ακολουθήσει το πέμπτο, το έκτο, το δέκατο. Αυτή τη στιγμή τα πανεπιστήμιά μας δεν έχουν πρότυπο και αυτός είναι ο μεγάλος προβληματισμός.
Εάν οδηγηθεί σε αδιέξοδο ένας τέτοιος διάλογος, έχω την εντύπωση ότι πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσει και ο λαός, εάν χρειαστεί. Εννοώ, δηλαδή, να γίνει δημοψήφισμα, που πιστεύω ότι δεν θα χρειαστεί, αν το χειριστεί σωστά η Κυβέρνηση. Μόνο τότε μπορεί να έχουμε κάποιο μέλλον για τα πανεπιστήμια, για την παιδεία. Διαφορετικά, τα πράγματα –όπως λέω και στην ερώτησή μου- εξελίσσονται δραματικά.
Πώς θα μπορούσε κάποιος να πει ότι θα είχαμε ένα πανεπιστήμιο και θα μπορούσαμε να φέρουμε πίσω τους φοιτητές μας, που βρίσκονται στο εξωτερικό; Να υιοθετήσουμε ένα διεθνές, δίφωνο πανεπιστήμιο, όπως έχουν υιοθετήσει όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης και να προσελκύσουμε και φοιτητές από τα άλλα κράτη της Μέσης Ανατολής ή τις Αραβικές χώρες που πηγαίνουν στην Αγγλία. Ένα δημόσιο πανεπιστήμιο –για να μην παρεξηγηθώ, γιατί εύκολα δημιουργούνται διάφορες άλλες θέσεις- που να λειτουργεί όμως ,με αρχές, όπως λειτουργούν τα άλλα πανεπιστήμια της Ευρώπης ή και ορισμένα της Αμερικής.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ζητήσω παραπάνω χρόνο, αλλά θα ήθελα να παρακαλέσω τον κ. Πανάρετο αν θα μπορούσε να μας πει τι περίπου σκέφτεται αυτή τη στιγμή η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας όσον αφορά το συγκεκριμένο νόμο για την ανώτατη παιδεία που θέλει να φέρει στη Βουλή.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο κ. Ιωάννης Πανάρετος, Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, έχει το λόγο για να δευτερολογήσει.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ τον κ. Κρεμαστινό για τις απόψεις και τις σκέψεις που διατύπωσε. Είχα την τύχη να ξέρω τις απόψεις του ως Υπουργού Υγείας και ότι πάντα συμφωνούσε με την άποψη ότι πρέπει κανείς να μην μένει κλειστός και περιχαρακωμένος στην εσωτερικότητα της λειτουργίας είτε της υγείας παλιότερα είτε της παιδείας τώρα, αλλά να προσπαθήσει να αντλήσει πρότυπα ή να μάθει από πρακτικές οι οποίες είναι αποτελεσματικές.
Αναφέρθηκα στη διοίκηση. Η διοίκηση είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι του πανεπιστημίου. Έχει αποδειχθεί ακόμα και σε χώρες όπως η δική μας -όπου η χρηματοδότηση είναι σχεδόν αποκλειστικά κρατική- ότι η διοίκηση η οποία γίνεται αποκλειστικά εσωτερικά από το πανεπιστήμιο έχει αποτύχει και έχει αποτύχει γιατί; Διότι είναι φυσικό αυτοί που ασκούν τη διοίκηση να έχουν αναφορά σ’ αυτούς μόνο που τους εκλέγουν. Ο ευρύτερος προβληματισμός της κοινωνίας και ο τρόπος με τον οποίο το πανεπιστήμιο έχει την ευθύνη και την υποχρέωση να λογοδοτεί στην κοινωνία δεν είναι μέρος της σημερινής λειτουργίας του πανεπιστημίου.
Ας μιλήσουμε για τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Η σχέση των περιφερειακών πανεπιστημίων με την περιφερειακή ανάπτυξη δεν υφίσταται γιατί δεν υπάρχει το κίνητρο εκείνο που θα κάνει τα πανεπιστήμια να έλθουν σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς. Αυτή λοιπόν είναι η μία διάσταση, το πώς θα υπάρχει στη διοίκηση του πανεπιστημίου όσον αφορά τις στρατηγικές επιλογές του πανεπιστημίου μία διαφορετική μορφή διοίκησης που δεν θα είναι πλέον η εποπτεία που κάνει το Υπουργείο Παιδείας, αλλά θα έχει άμεση συμμετοχή η κοινωνία σ’ αυτό.
Το δεύτερο αφορά την εσωτερική λειτουργία του πανεπιστημίου. Η μέχρι σήμερα πρακτική τι έδειχνε; Για παράδειγμα, όλα τα πανεπιστήμια ήθελαν και άλλα τμήματα, όλα τα πανεπιστήμια ζητούν και άλλους διδάσκοντες. Δεν υπάρχει το κίνητρο να αντιληφθεί ένα πανεπιστήμιο, ή μάλλον όχι να αντιληφθεί γιατί το γνωρίζει, αλλά να μην πιέζει για νέους διδάσκοντες ή για νέα τμήματα. Ειδικά σήμερα όπου η διεπιστημονικότητα έχει αντικαταστήσει διεθνώς την άκρα εξειδίκευση, είναι καιρός πια να ξεφύγουμε από τη λογική των τμημάτων, να μιλήσουμε για μία εσωτερική λειτουργία με ευρύτερες διαστάσεις όπως είναι για παράδειγμα η σχολή και επίσης να μιλήσουμε για προγράμματα σπουδών και όχι για τμήματα.
Τέλος, μία άλλη πλευρά που έχει μεγάλη σημασία είναι πώς οι εκλογές των καθηγητών θα ξεφύγουν από το να είναι μία εσωτερική διαδικασία γιατί η διεύρυνση των εκλεκτορικών σωμάτων με την απλή προσθήκη καθηγητών από άλλα πανεπιστήμια επίσης δεν έχει λύσει το πρόβλημα. Κάναμε ένα μικρό βήμα στον τελευταίο νόμο όπου επιτρέψαμε τη συμμετοχή Ελλήνων από το εξωτερικό στα εκλεκτορικά σώματα. Αυτή τη συμμετοχή αυτή τη στιγμή την επιτρέψαμε, αλλά θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κίνητρα ώστε πράγματι να αλλάξει αυτή η εσωστρέφεια και να διευρυνθεί η προσέγγιση εκείνη που λέει ότι το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να κινείται μόνο εσωτερικά στην Ελλάδα.
Όπως το έχει πει και η Υπουργός, πιστεύω ότι μέχρι το τέλος του μήνα θα δώσουμε το γενικότερο πλαίσιο των κατευθύνσεων προς τις οποίες βλέπουμε για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προσθέτοντας και ένα ακόμα σημείο αναφορικά με τις παρατηρήσεις σας, ότι δηλαδή δεν πιστεύουμε στην προσέγγιση ότι ξεκινάμε ένα διάλογο και ο καθένας λέει τις απόψεις του. Θα έχουμε απόψεις και θα τις καταθέσουμε, όπως είπατε. Επανειλημμένα και ο Πρωθυπουργός έχει διατυπώσει θέσεις για το πώς βλέπει το πανεπιστήμιο και ο διάλογος θα γίνει, αλλά θα προχωρήσουμε οπωσδήποτε στις αναγκαίες εκείνες αλλαγές χωρίς υποχωρήσεις για να αλλάξει η εικόνα του ελληνικού πανεπιστημίου.
Σας ευχαριστώ.
Boυλή των Ελλήνων, 100 21 Αθήνα, τηλ. 210 3707035-6, Fax: 210 3707037
Βουλής 4, 105 62 Αθήνα, τηλ. 210 3706261, 210 3706461, Fax: 210 3706061
Καναδά 69, 851 00 Ρόδος, τηλ. 22410 20480, 22410 20580, Fax: 22410 22320
E-mail: kremastinos@parliament.gr kremastinos@gmail.com
June 22, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, Ομιλίες Χωρίς σχόλια
Δημήτρης Κρεμαστινός
Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Δωδεκανήσου
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,
κ. Αννα Διαμαντοπούλου
ΘΕΜΑ: Πρυτανικές εκλογές στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο
Αθηνών
Στο αρχαιότερο και μεγαλύτερο σε αριθμό μελών πανεπιστήμιο της χώρας δηλαδή το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο διεξήχθησαν προ ημερών πρυτανικές εκλογές οι οποίες δεν έληξαν με το πέρας της ημέρας, δεδομένου ότι από ορισμένες σχολές εκλάπησαν οι κάλπες. Οι υπόλοιπες κάλπες παρέμειναν κλειστές, η εκλογή – μόνο για τις κλαπείσες κάλπες – επαναλήφθηκε την επομένη και εξήχθηκαν συνολικά αποτελέσματα. Το θέμα δεν τίθεται για τη συγκεκριμένη εκλογή αλλά για τον ισχύοντα νόμο ο οποίος δεν διασφαλίζει εκλογή πρυτανικών αρχών, ανάλογη με οποιουδήποτε πανεπιστημίου της υφηλίου. Και αυτό γιατί οποιοσδήποτε Πρύτανης οποιουδήποτε ελληνικού πανεπιστημίου που εκλέγεται με τον ισχύοντα νόμο της συναλλαγής, δεν είναι δυνατόν να διαθέτει το απαιτούμενο κύρος.
Το συμβάν αυτό απεικονίζει δραματικά το τι συμβαίνει σήμερα δυστυχώς σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι μέχρι σήμερα άλλοι Πρυτάνεις έχουν κακοποιηθεί και δαρεί, άλλοι έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις ενώ για άλλους εκκρεμούν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, ασφαλώς αντιλαμβάνεσθε ότι το πρόβλημα της Ανωτάτης Παιδείας είναι πάρα πολύ βαθύ και χρειάζεται άμεση επίλυση με θεσμικές μεταβολές.
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
- Πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει το τεράστιο αυτό θέμα γιατί χωρίς την εύρυθμη λειτουργία των ΑΕΙ, τα οποία ουσιαστικά παράγουν τα στελέχη της Βασικής και της Μέσης Παιδείας, το όλο οικοδόμημα της παιδείας καταρρέει;
14.6.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Κρεμαστινός
June 15, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΣΟΚ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
κ. Γιάννη Ραγκούση
ΘΕΜΑ: Δήμαρχοι σε Δήμους κάτω των 10.000 και η επαγγελματική τους
δραστηριότητα
Κύριε Υπουργέ,
Στο άρθρο 16 του Νόμου «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» αναφέρεται ότι η επαγγελματική ιδιότητα των δημάρχων αναστέλλεται σε δήμους άνω των 10.000 κατοίκων.
Εν τούτοις στο άρθρο 93 του ίδιου νόμου δεν προσδιορίζεται σαφώς ότι αυτό αφορά και τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., μέλη Δ.Ε.Π. πανεπιστημίων κλπ., γεγονός το οποίο δημιουργεί δυσεπίλυτα προβλήματα σε δήμους όπου λόγω της δυσχέρειας πρόσληψης ιατρικού προσωπικού υπάρχει πρόβλημα ακόμα και στη λειτουργία αγροτικών ιατρείων.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
- Εάν καλύπτεται από το άρθρο 16 του νόμου η περίπτωση αυτή ή αν πρέπει να διευκρινιστεί με ειδική τροπολογία η οποία πρέπει να κατατεθεί άμεσα;
11.6.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτριος Κρεμαστινός
June 11, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΣΟΚ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ τους Υπουργούς:
Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ. Λούκα Κατσέλη
Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλο Γερουλάνο
ΘΕΜΑ: Ενταξη μεγάλου συνεδριακού κέντρου στο ΕΣΠΑ
Κύριοι Υπουργοί,
Στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής πρόσφατα έθεσα το θέμα της ένταξης ενός μεγάλου συνεδριακού κέντρου με δυνατότητα εξυπηρέτησης τουλάχιστον 20.000 συνέδρων. Ένα κέντρο ανάλογο του συνεδριακού κέντρου του Σικάγου ή της Νέας Ορλεάνης στην Αμερική ή της Βαρκελώνης ή την Νίκαιας στην Ευρώπη.
Σήμερα η χώρα δεν διαθέτει τέτοιο κέντρο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προσελκύσει μεγάλα συνέδρια, τα οποία καταλήγουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα στις χώρες που διαθέτουν τέτοια κέντρα.
Δεδομένου ότι ο τουρισμός θεωρείται η κατ’ εξοχήν και μοναδική βιομηχανία της χώρας μας και δεδομένου ότι αναζητούμε εναγωνίως ποιοτικό τουρισμό, η καλύτερη διαφήμιση της χώρας θα ήταν η δυνατότητα να την επισκέπτονται οι αριστείς της επιστήμης, της οικονομίας αλλά και γενικότερα των ανθρώπων της παραγωγής. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν τους εν δυνάμει πελάτες της χώρας στον ποιοτικό τουρισμό.
Εάν δεν υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον, τότε είναι αναγκαία η ένταξη του κέντρου στο ΕΣΠΑ. Εάν αυτό δεν επισπευσθεί τώρα, είναι βέβαιο ότι αύριο θα το δούμε στις γειτονικές μας χώρες που μας ανταγωνίζονται στον τουρισμό και αυτό θα αποτελέσει πλήγμα για το μέλλον του τουρισμού της χώρας.
Το κέντρο αυτό για να είναι ανταγωνιστικό με τις όμορες τουριστικές χώρες της περιοχής μας, θα πρέπει να δημιουργηθεί σε περιοχή που να βρίσκεται σε άμεση σχέση ανταγωνισμού με αυτές και μια τέτοια περιοχή είναι η Ρόδος.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
- Εάν και κατά πόσο υιοθετούν τις απόψεις αυτές και αν προτίθενται να εντάξουν τη δημιουργία του συγκεκριμένου μεγάλου συνεδριακού κέντρου στο ΕΣΠΑ με προτεραιότητα επιλογής τη Ρόδο;
10.6.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτριος Κρεμαστινός
June 11, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις Χωρίς σχόλια
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ
Βουλευτής Ν. Δωδεκανήσου – ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Πρόεδρος Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων
Ρόδος, 8 Ιουνίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Επίκαιρη Ερώτηση Δ. Κρεμαστινού για Πρυτανικές εκλογές
Ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Άννα Διαμαντοπούλου κατέθεσε ο βουλευτής Δωδεκανήσου, καθηγητής κ. Δημήτρης Κρεμαστινός, με αφορμή την κλοπή 6 καλπών από σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη διάρκεια των χθεσινών πρυτανικών εκλογών.
Ο κ. Κρεμαστινός επισημαίνει ότι το θλιβερό αυτό συμβάν, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι μέχρι σήμερα άλλοι Πρυτάνεις έχουν κακοποιηθεί και δαρεί, άλλοι έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις ενώ για άλλους εκκρεμούν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, αποκαλύπτει το βαθύ πρόβλημα της Ανώτατης Παιδείας και επισείει τον κίνδυνο κατάρρευσης του όλου οικοδομήματος της Παιδείας, αν δεν υπάρξουν άμεσες θεσμικές μεταβολές.
Επισυνάπτεται το κείμενο της ερώτησης και σχετικά δημοσιεύματα
Boυλή των Ελλήνων, 100 21 Αθήνα, τηλ. 210 3707035-6, Fax: 210 3707037
Βουλής 4, 105 62 Αθήνα, τηλ. 210 3706261, 210 3706461, Fax: 210 3706061
Καναδά 69, 851 00 Ρόδος, τηλ. 22410 20480, 22410 20580, Fax: 22410 22320
E-mail: kremastinos@parliament.gr kremastinos@gmail.com
June 9, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Δελτία τύπου, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια
Δημήτρης Κρεμαστινός
Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Δωδεκανήσου
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,
κ. Αννα Διαμαντοπούλου
ΘΕΜΑ: Πρυτανικές εκλογές στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο
Αθηνών
Στο αρχαιότερο και μεγαλύτερο σε αριθμό μελών πανεπιστήμιο της χώρας δηλαδή το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο διεξήχθησαν χθες πρυτανικές εκλογές οι οποίες δεν έληξαν με το πέρας της ημέρας, δεδομένου ότι από ορισμένες σχολές εκλάπησαν οι κάλπες. Υποτίθεται ότι οι υπόλοιπες κάλπες είναι κλειστές και παραμένουν κλειστές μέχρις ότου ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία.
Οποιαδήποτε κι αν είναι η έκβαση των εκλογών, πιστεύω να συμμερίζεστε την άποψη ότι ο Πρύτανης που θα εκλεγεί δεν θα έχει το απαιτούμενο κύρος το οποίο ο θεσμός διεθνώς προβλέπει. Το θέμα δυστυχώς δεν αφορά μόνο το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο αλλά απεικονίζει δραματικά το τι συμβαίνει σήμερα σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι μέχρι σήμερα άλλοι Πρυτάνεις έχουν κακοποιηθεί και δαρεί, άλλοι έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις ενώ για άλλους εκκρεμούν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, ασφαλώς αντιλαμβάνεσθε ότι το πρόβλημα της Ανωτάτης Παιδείας είναι πάρα πολύ βαθύ και χρειάζεται άμεση επίλυση με θεσμικές μεταβολές.
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
- Πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει το τεράστιο αυτό θέμα γιατί χωρίς την εύρυθμη λειτουργία των ΑΕΙ, τα οποία ουσιαστικά παράγουν τα στελέχη της Βασικής και της Μέσης Παιδείας, το όλο οικοδόμημα της παιδείας καταρρέει;
8.6.10
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Κρεμαστινός
June 8, 2010
Αναρτήθηκαν στο: Ερωτήσεις, Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Χωρίς σχόλια